Tracheotomiebuis

Tracheotomiebuis met manchet	Tracheotomiebuis zonder manchet

Tracheotomiebuis, speelt een cruciale rol bij het handhaven van de openheid van de luchtwegen en het faciliteren van ademhaling in bepaalde medische situaties. Hier is een inleiding hieraan van aspecten zoals zijn functies, typen, componenten en gebruiksmaatregelen:

Functie

Het handhaven van de luchtweg doorgeslagen: Wanneer een patiënt de bovenste luchtwegobstructie ervaart vanwege verschillende redenen, zoals laryngeale tumoren, trauma, oedeem of compressie van de luchtpijp per nekmassa, kan de tracheotomiebuis het belemmerde gebied omzeilen en een nieuwe ventilatieroute opzetten. Dit zorgt ervoor dat zuurstof de longen binnenkomt en normale ademhalingsfunctie handhaaft.

Het faciliteren van sputumzuig- en afscheidingsplanting: Voor patiënten die comateus zijn, lange tijd bedlegerig zijn, of lijden aan neurologische ziekten en niet in staat zijn om sputum effectief op te hoesten, stelt de tracheotomiebuis medisch personeel in staat om direct sputum en secreties van de trachea en bronchiën door de buis te zuigen door de buis . Dit voorkomt luchtwegblokkade door sputum en vermindert het risico op longinfecties.

Helpen met mechanische ventilatie: Voor patiënten die mechanische ventilatie op lange termijn nodig hebben met behulp van een ventilator, kan de tracheotomiebuis worden aangesloten op de ventilator, waardoor stabiele ventilatieondersteuning wordt geboden. Het vermindert het werk van ademhaling en helpt de patiënt effectieve gasuitwisseling te behouden.

Soorten

Conventionele tracheotomiebuis: Het meest gebruikte type, geschikt voor de meeste patiënten met tracheotomie. Het bestaat over het algemeen uit een binnen- en buitenste canule. De binnencanule kan regelmatig worden vervangen voor het reinigen en desinfectie om de luchtwegen schoon te houden.

Fenestrated tracheotomiebuis: Dit type buis heeft fenestraties (vensters) erop. Wanneer de toestand van de patiënt geleidelijk verbetert en een buis occlusietest nodig is of wanneer de patiënt probeert te spreken, kan de luchtstroom via de fenestraties door het strottenhoofd gaan, waardoor de patiënt het vermogen om te spreken herwinnen. Tegelijkertijd is het ook handig om de situatie in de luchtwegen te observeren.

Manchetloze tracheotomiebuis: Zonder manchet is het geschikt voor sommige patiënten die niet van de manchet vereisen om de tracheale wand te comprimeren om luchtlekkage of aspiratie te voorkomen, zoals patiënten met tracheotomie op korte termijn die een patentluchtweg hebben en geen duidelijk risico op secretie-aspiratie. Het kan de compressieschade van de manchet tot de tracheale muur verminderen.

Irrigatie-capabele tracheotomiebuis: Dit type buis heeft een extra irrigatiekanaal in het ontwerp. De luchtpijp kan worden geïrrigeerd via dit kanaal, dat sputum en secreties effectiever kan verwijderen, de vorming van sputumkorstjes kan verminderen en de incidentie van luchtweginfecties kan verlagen.

Tracheotomiebuis van verstelbare lengte: De lengte van deze buis kan worden aangepast volgens de nekconditie van de patiënt. Het is geschikt voor patiënten met een dikke nek, nekzwelling of een diepere tracheotomieplaats. Het kan zich beter aanpassen aan de anatomische structuur van de patiënt, waardoor de juiste positie van de buis en de effectiviteit van ventilatie wordt gewaarborgd.

Onderdelen

Middelpunt: Dit is het deel van de tracheotomiebuis dat uit de nek van de patiënt steekt. Het heeft meestal een standaarddiameter van 15 mm en kan worden aangesloten op apparaten zoals het ventilatorcircuit, de reanimatietas, de spreekventiel en de buisdop, waardoor ventilatieondersteuning en gerelateerde bewerkingen faciliteren.

Flens: Ook bekend als de nekplaat, strekt deze zich uit van de buitenkant van de buis. Er staan ​​gaten op voor het bevestigen van de bevestigingsriem, die wordt gebruikt om de tracheotomiebuis aan de nek van de patiënt te repareren, om de stabiele positie van de buis te waarborgen en verplaatsing of losmaking te voorkomen.

Buitenste canule: Het is het belangrijkste deel van de tracheotomiebuis die in de luchtpijp wordt ingevoegd. De lengte en diameter worden geselecteerd op basis van factoren zoals de leeftijd, lichaamsgrootte en tracheale grootte van de patiënt. De buitenste canule kan worden ontworpen als gefenestreerd of niet-gevoed, gebufferd of manchetloos.

Innerlijke canule: In de buitenste canule kan deze gemakkelijk worden verwijderd of vervangen, waardoor het handig is voor het reinigen en desinfectie om te voorkomen dat de buis wordt geblokkeerd door sputum, secreties, enz., En het handhaven van luchtweggerechtigheid. De binnencanule heeft verschillende fixatiemethoden, zoals Prong Clip, Luer Lock, Ring Clip en telefoonaansluitingstijl.

Manchet: Sommige tracheotomiebuizen zijn uitgerust met een manchet. Na de inflatie kan de manchet de opening tussen de tracheale wand en de buis afdichten, waardoor luchtlekkage en aspiratie worden voorkomen, waardoor het effect van mechanische ventilatie wordt gewaarborgd. Tegelijkertijd kan het ook voorkomen dat de afscheidingen van de mondholte en keelholte de luchtpijp en longen betreden.

Pilootballon en inflatielijn: Verbonden met de manchet, kan de inflatiestatus van de manchet worden waargenomen via de pilootballon. De inflatielijn wordt gebruikt om gas in of uit de manchet te injecteren of te extraheren om de manchetdruk aan te passen.

Gebruik voorzorgsmaatregelen

Fixatie en verpleging: De tracheotomiebuis moet correct worden vastgesteld om loslating of verplaatsing te voorkomen. Vervang de bevestigingsriem regelmatig en observeer de huid rond de nek voor tekenen van druk, roodheid, zwelling of schade. Houd tegelijkertijd de huid rond de incisie schoon en droog en voer regelmatig desinfectie en verbandwijzigingen uit om infectie te voorkomen.

Luchtwegbevochtiging: Na tracheotomie gaat de bevochtigingsfunctie van de bovenste luchtwegen verloren, wat gemakkelijk kan leiden tot het drogen en verharderen van sputum en blokkade van de luchtwegen. Daarom moet luchtwegbevochtiging worden uitgevoerd door methoden zoals vernevelingsinademing en tracheale instillatie om het sputum dun te houden en gemakkelijk te hoesten of opzuigen.

Sputum zuigbewerking: Bij het opzuigen van sputum moeten strikte aseptische operatieprincipes worden gevolgd. Gebruik een geschikte sputumzuigbuis en werk zachtjes om het tracheale slijmvlies te voorkomen. Zorg voor de patiënt voldoende zuurstof voor en na sputumzuiging om hypoxie tijdens het sputumzuigproces te voorkomen.

Managementbeheer: Voor tracheotomiebuizen met een manchet, controleer dan regelmatig de manchetdruk en houd de druk binnen een geschikt bereik om overmatige druk te voorkomen dat schade aan de tracheale wand of onvoldoende druk veroorzaakt, wat leidt tot luchtlekkage en aspiratie. Tegelijkertijd voert volgens de toestand van de patiënt en de behoeften de inflatie- en deflatiewerkzaamheden tijdig uit.

Buis occlusie en extubatie: Wanneer de toestand van de patiënt verbetert en voldoet aan de extubatiecriteria, moet eerst een buis occlusietest worden uitgevoerd. Blokkeer geleidelijk de tracheotomiebuis en observeer de ademhalingsvoorwaarde van de patiënt, zuurstofverzadiging, enz. Als de patiënt deze kan verdragen, kan de tracheotomiebuis worden overwogen voor verwijdering. Na extubatie observeer de patiënt nauwlettend voor tekenen van dyspneu, hoest, expectoratie, enz., En zorg voor een passende behandeling en verpleegkunde.

Populaire tags: Tracheotomiebuis, China tracheotomie buisfabrikanten, leveranciers, fabriek